Człowiek, który nie przeżył końca świata

Instalacja Szymona Kobylarza dotyczy obsesji i pseudonaukowych teorii, które rodzą się w Internecie, ale oddziałują także poza nim. Praca jest nową realizacją przestrzenną łączącą dwa wcześniejsze, długoterminowe projekty artysty. Pierwszą część stanowią elementy instalacji Człowiek, który przeżył koniec świata (2011) – scenografii przypominającej części kapsuły kosmicznej. Zainspirowana została ona subkulturą preppersów –osób szykujących się na nadejście końca świata, które dzielą się między sobą sposobami na przygotowanie do niego. Drugi element prezentowanego dzieła stanowią prace z cyklu Chaos Fibonacciego (2014–2017). Zestaw obiektów wynika z fascynacji geometrią fraktalną i ciągiem Fibonacciego, które odnaleźć można w postaci kształtów w świecie przyrody. Łącząc dwa wątki w jednej przestrzeni, artysta zwraca uwagę na uporczywe szukanie wzorów w codziennym życiu, a także cienką granicę pomiędzy krytycznym myśleniem a obsesją.
Jakub Gawkowski (kurator, Ziemia znów jest płaska)

































