1:1

Chociaż projekt architektoniczny Nowohuckiego Centurm Kultury opracowany został przez zespół polskich architektów, to większość elementów związanych z aranżacją wnętrza (np. ławki, żyrandole, mozaiki, plafony) przeniesiono niemalże na zasadzie „kopiuj-wklej” z jednego centrów kinowo-teatralnych w Kijowie. Pracownicy NCK, którzy w latach 80. mieli okazję zwiedzać budynek na Ukrainie, do dzisiaj opowiadają o złudzeniu, jakby znajdowali się we wnętrzach krakowskiej instytucji. Sięgając po jeden najbardziej okazałych wizualnie elementów wystroju Nowohuckiego Centrum Kultury – gigantyczny żyrandol – Kobylarz wykonał jego kolejną (trzecią, o której wiemy, lecz kto da głowę, że gdzieś jeszcze w byłych „demoludach” nie ma ich więcej?) kopię. Instalacja 1:1, będąc grą z kategorią autorstwa, odwołuje się tak samo do ciągle nieprzepracowanych i wzbudzających emocje relacji Polski z krajami zza wschodniej granicy. Podobnie jak warszawski Pałac Kultury i Nauki, NCK może być oczywiście interpretowany jako symbol politycznej zależności i radzieckiego kolonializmu. Gest Kobylarza sugeruje, że nico desperacki kurs zerkanie na Zachód (członkostwo w UE, strefa Schengen itp.), który Polska obrała po 1989 roku, nie zmieni geopolitycznego położenia kraju nad Wisłą ani też nie przekreśli kilkusetletnich, wzajemnych wpływów z sąsiadami zza Buga.
Łukasz Białkowski




